പ്രവാസം 18 ആം വർഷത്തിൽ
18 വർഷം…
പറയുമ്പോൾ ഒരു സംഖ്യ മാത്രമാണ്.
പക്ഷേ ആ 18 വർഷത്തിനുള്ളിൽ എത്രയോ രാവുകളും പകലുകളും, സന്തോഷങ്ങളും വിഷമങ്ങളും, വരവുകളും യാത്രകളും, പ്രതീക്ഷകളും നിരാശകളും ഒളിഞ്ഞുകിടക്കുന്നുണ്ട്.
18 വർഷം മുമ്പ് പ്രവാസം എന്നത് മനസ്സിൽ ഒരു ജോലി, ഒരു ശമ്പളം, വീട്ടിലേക്ക് അയക്കുന്ന പണം… അത്രയേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ.
പക്ഷേ വർഷങ്ങൾ കടന്നുപോയപ്പോൾ മനസ്സിലായി…
പ്രവാസം പണം സമ്പാദിക്കുന്ന ഒരു ജീവിതം മാത്രമല്ല.
പ്രവാസം നമ്മളെ തന്നെ പതുക്കെ മാറ്റിയെടുക്കുന്ന ഒരു ജീവിതമാണ്.
നമ്മൾ നാട്ടിൽ നിന്ന് അകലുമ്പോൾ, നമ്മുടെ പ്രിയപ്പെട്ടവരുടെ ജീവിതത്തിലെ പല ചെറിയ നിമിഷങ്ങളും നമ്മൾക്ക് നഷ്ടമാകുന്നു.
മക്കളുടെ വളർച്ച…
വീട്ടിലെ ചെറിയ ആഘോഷങ്ങൾ…
ബന്ധുക്കളുടെ ഒത്തുചേരലുകൾ…
സുഹൃത്തുക്കളുടെ കൂടിക്കാഴ്ചകൾ…
പലപ്പോഴും നമ്മൾ അതെല്ലാം ഫോണിന്റെ സ്ക്രീനിലൂടെ മാത്രം കാണുന്നു.
ഒരു കുഞ്ഞ് ആദ്യമായി നടക്കുന്നത് കാണാതെ പോയ അച്ഛന്മാർ…
മക്കളുടെ സ്കൂൾ പരിപാടികൾക്ക് എത്താൻ കഴിയാത്ത ഉപ്പമാർ…
മാതാപിതാക്കളുടെ പ്രായം കൂടുന്നത് ദൂരെയിരുന്ന് മാത്രം മനസ്സിലാക്കുന്ന മക്കൾ…
ഇതെല്ലാം പ്രവാസത്തിന്റെ കണക്കിൽ വരാത്ത നഷ്ടങ്ങളാണ്.
എന്നിട്ടും പ്രവാസി പരാതിപ്പെടാറില്ല.
കാരണം അവന്റെ മനസ്സിൽ ഒരേയൊരു ചിന്തയായിരിക്കും —
“എന്റെ കുടുംബത്തിന് നല്ലൊരു ജീവിതം വേണം.”
അതിനുവേണ്ടിയാണ് ചൂടിലും, തിരക്കിലും, ഏകാന്തതയിലും അവൻ ജോലി ചെയ്യുന്നത്.
വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ശമ്പളം കൂടിയേക്കാം.
വീട് വലുതായേക്കാം.
ജീവിതസൗകര്യങ്ങൾ കൂടിയേക്കാം.
പക്ഷേ ഒരു കാര്യം തിരിച്ചു കിട്ടുകയില്ല…
കടന്നുപോയ സമയം.
18 വർഷത്തെ പ്രവാസജീവിതം പിന്നിലേക്ക് നോക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് തോന്നുന്നത് അതാണ്.
ഞാൻ ഇവിടെ എന്തൊക്കെയോ നേടി.
അതോടൊപ്പം എന്തൊക്കെയോ നഷ്ടപ്പെടുകയും ചെയ്തു.
എങ്കിലും ഈ പ്രവാസം എന്നെ ഒരുപാട് കാര്യങ്ങൾ പഠിപ്പിച്ചു.
മനുഷ്യരെ മനസ്സിലാക്കാൻ…
ബന്ധങ്ങളുടെ വില മനസ്സിലാക്കാൻ…
പണത്തിന്റെ വില മനസ്സിലാക്കാൻ…
ഏകാന്തതയെ നേരിടാൻ…
പ്രതീക്ഷ കൈവിടാതിരിക്കാൻ…
പ്രവാസി നാട്ടിൽ നിന്ന് അകലെയാണ് ജീവിക്കുന്നത്.
പക്ഷേ അവന്റെ മനസ്സ് എപ്പോഴും നാട്ടിലായിരിക്കും.
18 വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞിട്ടും…
നാട്ടിലേക്കുള്ള ഓരോ യാത്രയും മനസ്സിൽ വലിയ സന്തോഷമുണ്ടാക്കും.
കാരണം ചില യാത്രകൾ വെറും യാത്രകളല്ല…
അത് നമ്മൾ നമ്മളിലേക്ക് തന്നെ തിരിച്ചു പോകുന്ന യാത്രകളാണ്.
No comments:
Post a Comment