മുസ്‌ലിം അല്ലാത്തവരെല്ലാം നരകത്തിലാണോ?

 “മുസ്‌ലിം അല്ലാത്തവരെല്ലാം നരകത്തിലാണോ?”

മഹേഷേട്ടനാണ് എന്നോട് ഇതു ചോദിച്ചത്. 

അപ്പോൾ ഒരു ഒഴുക്കൻ മറുപടി കൊടുത്തെങ്കിലും പിന്നീട് 

ഞാൻ വീണ്ടും അതിനെക്കുറിച്ച് ആഴത്തിൽ ചിന്തിച്ചു. സത്യത്തിൽ, ചെറുപ്പം മുതൽ എപ്പോഴൊക്കെയോ എന്റെ മനസ്സിലും ഈ ചോദ്യം ഉയർന്നിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ ഇപ്പോൾ അതിനെ കൂടുതൽ വിശാലമായി മനസ്സിലാക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയാണ്.

ഞാൻ എന്റെ ഇസ്‌ലാമിനെ വിമർശിക്കാനല്ല ഈ ചോദ്യങ്ങൾ ഉന്നയിക്കുന്നത്. മറിച്ച്, എന്റെ വിശ്വാസത്തെ കൂടുതൽ ആഴത്തിൽ പഠിക്കാനും ഖുർആൻ എന്താണ് പറയുന്നതെന്ന് മനസ്സിലാക്കാനുമാണ് എന്റെ ശ്രമം.

ഒരു കുഞ്ഞ് ജനിക്കുമ്പോൾ അവന് ഏതെങ്കിലും മതത്തെക്കുറിച്ചുള്ള വ്യക്തമായ ബോധമുണ്ടാകില്ല. അവൻ വളരുന്നത് മാതാപിതാക്കളുടെയും കുടുംബത്തിന്റെയും സമൂഹത്തിന്റെയും വിശ്വാസങ്ങൾക്കിടയിലാണ്. ഒരാൾ മുസ്‌ലിമായി വളരുമ്പോൾ മറ്റൊരാൾ ഹിന്ദുവായോ ക്രിസ്ത്യാനിയായോ മറ്റേതെങ്കിലും മതവിശ്വാസിയായോ വളരുന്നു.

ഇവിടെ എന്റെ മനസ്സിൽ ഉയരുന്ന ഒരു ചോദ്യം ഇതാണ്:

ഒരാൾ ജനിച്ചുവളർന്ന സാഹചര്യവും അയാൾക്ക് ലഭിച്ച വിശ്വാസപരമായ അറിവും അയാളുടെ നിയന്ത്രണത്തിലല്ലെങ്കിൽ, അയാളുടെ അന്തിമവിധിയെക്കുറിച്ച് നമുക്ക് എങ്ങനെ ഉറപ്പിച്ചു പറയാനാകും?

ഒരു മുസ്‌ലിമല്ലാത്ത മനുഷ്യനെ സങ്കൽപ്പിക്കുക. അയാൾ സത്യസന്ധനാണ്. മറ്റുള്ളവരെ ഉപദ്രവിക്കുന്നില്ല. ദരിദ്രരെ സഹായിക്കുന്നു. ദാനധർമങ്ങൾ ചെയ്യുന്നു. നീതിയോടെ ജീവിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നു. മറ്റുള്ളവരോട് കരുണ കാണിക്കുന്നു.

അങ്ങനെ ജീവിച്ച ഒരാൾ മരണപ്പെട്ടാൽ അയാളുടെ അവസ്ഥ എന്തായിരിക്കും? അയാൾ മുസ്‌ലിമല്ല എന്ന ഒറ്റക്കാരണത്താൽ അയാൾ നരകത്തിൽ പോകുമെന്ന് നമുക്ക് പറയാനാകുമോ?

ഈ ചോദ്യത്തിന് ഉത്തരം തേടുമ്പോൾ ഖുർആനിലെ ചില വചനങ്ങൾ എന്നെ ചിന്തിപ്പിക്കുന്നു.

ഖുർആൻ പറയുന്നു:

“തീർച്ചയായും അല്ലാഹു ഒരു അണുവിന്റെ തൂക്കം പോലും അനീതി ചെയ്യുകയില്ല.” — സൂറത്തുന്നിസാഅ് 4:40

മറ്റൊരു ഇടത്തു ഖുർആൻ പറയുന്നു , ദൈവിക സന്ദേശം ലഭിക്കാതെ ഒരു ജനതയെ ശിക്ഷിക്കുകയില്ലെന്ന ആശയം (സൂറത്തുൽ ഇസ്‌റാഅ് 17:15).

ആരെങ്കിലും തന്റെ മുഖത്തെ അല്ലാഹുവിന് സമർപ്പിക്കുകയും അവൻ സൽക്കർമിയായിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുവോ അവന് തന്റെ രക്ഷിതാവിങ്കൽ പ്രതിഫലമുണ്ട്. അവർക്ക് ഭയപ്പെടേണ്ടതില്ല. അവർ ദുഃഖിക്കേണ്ടിവരികയുമില്ല.”

— സൂറത്തുൽ ബഖറ 2:112

ഈ വചനങ്ങൾ വായിക്കുമ്പോൾ മനുഷ്യരുടെ സാഹചര്യങ്ങളും അറിവും ഉത്തരവാദിത്തവും അല്ലാഹുവിന്റെ നീതിയെക്കുറിച്ചുള്ള ചിന്തയിൽ പ്രധാനമാണെന്ന് എനിക്ക് തോന്നുന്നു.

അതേസമയം, അല്ലാഹുവിൽ അവിശ്വസിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചും ബഹുദൈവാരാധനയെക്കുറിച്ചും ഖുർആൻ ശക്തമായ മുന്നറിയിപ്പുകൾ നൽകുന്നുണ്ട്. അതിനാൽ, എന്റെ ഇഷ്ടത്തിനനുസരിച്ച് ചില വചനങ്ങൾ മാത്രം തിരഞ്ഞെടുത്ത് ഒരു നിഗമനത്തിലെത്താനും ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല. മുന്നറിയിപ്പുകൾ ഉൾപ്പെടെ ഖുർആനിലെ മുഴുവൻ ആശയങ്ങളും അവയുടെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ മനസ്സിലാക്കണം.

ഇവിടെയാണ് മറ്റൊരു ചോദ്യം ഉയരുന്നത്.

ഇസ്‌ലാം എന്ന വാക്കിന് ദൈവത്തോടുള്ള സമർപ്പണം എന്ന അർത്ഥമുണ്ടെങ്കിൽ, ആ സമർപ്പണം എന്ന ആശയത്തെ കൂടുതൽ വിശാലമായി എങ്ങനെ മനസ്സിലാക്കണം?

ഇസ്‌ലാം പഠിപ്പിക്കുന്ന സത്യവിശ്വാസവും ദൈവത്തോടുള്ള സമർപ്പണവും ഒരു വശത്ത് നിൽക്കുമ്പോൾ, മനുഷ്യന്റെ അറിവ്, ഉദ്ദേശ്യം, ജീവിതസാഹചര്യങ്ങൾ, സത്യത്തെ തിരിച്ചറിയാനുള്ള അവസരം എന്നിവയെല്ലാം മറുവശത്ത് പ്രസക്തമാകുന്നില്ലേ?

മറ്റൊരു മനുഷ്യന്റെ അന്തിമവിധി തീരുമാനിക്കാനുള്ള അധികാരം എനിക്കുണ്ടോ? അതോ മനുഷ്യന്റെ ഉള്ളും ഉദ്ദേശ്യവും അവന് ലഭിച്ച അറിവും അവന്റെ ജീവിതസാഹചര്യങ്ങളും പൂർണമായി അറിയുന്ന അല്ലാഹുവിന് മാത്രമാണോ ആ വിധി വിട്ടുകൊടുക്കേണ്ടത്?

ഈ ചോദ്യങ്ങൾക്ക് എളുപ്പത്തിലുള്ള ഉത്തരങ്ങൾ കണ്ടെത്താൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല. ഖുർആൻ എന്താണ് പറയുന്നത്, ഇസ്‌ലാമിക പണ്ഡിതന്മാർ ഇതിനെ എങ്ങനെ വിശദീകരിക്കുന്നു, വിവിധ സാഹചര്യങ്ങളിൽ ഈ വചനങ്ങൾക്ക് എന്താണ് അർത്ഥമാകുന്നത് — ഇതെല്ലാം കൂടുതൽ പഠിക്കാനാണ് എന്റെ ശ്രമം.

എനിക്ക് ഇപ്പോൾ ലഭിച്ചിരിക്കുന്നത് എല്ലാ ഉത്തരങ്ങളുമല്ല; മറിച്ച്, കൂടുതൽ ആഴത്തിൽ ചിന്തിക്കേണ്ട ചില ചോദ്യങ്ങളാണ്.

ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിക്കുന്നത് വിശ്വാസത്തിൽനിന്നുള്ള അകൽച്ചയായിരിക്കണമെന്നില്ല. ചിലപ്പോൾ, വിശ്വാസത്തെ കൂടുതൽ ആത്മാർഥമായി മനസ്സിലാക്കാനുള്ള യാത്രയുടെ തുടക്കവുമാകാം.

ഞാൻ ആ യാത്രയിലാണ്. വിധിയെഴുതാനല്ല, മനസ്സിലാക്കാൻ. തർക്കിക്കാനല്ല, പഠിക്കാൻ. എന്റെ വിശ്വാസത്തെ ചെറുതാക്കാനല്ല, അതിന്റെ ആഴവും വിശാലതയും കൂടുതൽ തിരിച്ചറിയാൻ.

ചില ചോദ്യങ്ങൾക്ക് ഉത്തരം കണ്ടെത്താൻ സമയമെടുക്കും. ആ അന്വേഷണവും പഠനത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്.

സാലിഹ് ✍️