ഒരു പഴംപൊരിയുടെ വില 😊

 അൽ ആമീൻ സ്കൂളിൽ ഒന്നാം ക്ലാസ്സിൽ പഠിക്കുന്ന കാലം.

ഇന്റർവെൽ സമയമാണ്. എല്ലാവരും പഴംപൊരിയും ഉണ്ടയുമൊക്കെ കഴിക്കുന്നുണ്ട്. എന്റെ അമ്മായിയുടെ മകൾ സീനത്തും അതൊക്കെ കഴിക്കുന്നുണ്ട്. അത് കണ്ടപ്പോൾ എനിക്കും കൊതിയായി.

ഞാൻ അവളോട് ചോദിച്ചു:

“ഇതെവിടുന്നാ കിട്ടിയത്?”

“ദേ, അവിടെ കൊടുക്കുന്നുണ്ട്.”

അവൾ ചൂണ്ടിക്കാണിച്ച സ്ഥലത്തേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ കുറെ കുട്ടികൾ വരിയായി നിൽക്കുന്നു. പിന്നെ ഒന്നും ആലോചിച്ചില്ല, ഞാനും ഓടിപ്പോയി ആ വരിയിൽ നിന്നു.

എന്റെ ഊഴമെത്താൻ കാത്തുനിന്നു. അവസാനം ഞാനും  അടുത്തെത്തി.

“എന്താണ് വേണ്ടത്?” ഇക്ക ചോദിച്ചു 

“പഴംപൊരി!” 😊

ഞാൻ സന്തോഷത്തോടെ പറഞ്ഞു.

പഴംപൊരി കിട്ടി. അപ്പോഴാണ് അയാൾ പറഞ്ഞത്:

“ഒരു രൂപ!”

ഒരു രൂപയോ! 😳

ഞാൻ ശരിക്കും അന്തംവിട്ടുപോയി. അവർ പഴംപൊരി വെറുതെ കൊടുക്കുന്നതല്ല, കാശ് കൊടുത്തു വാങ്ങുന്നതാണ് എന്ന് അപ്പോഴാണ് എനിക്ക് മനസ്സിലായത്.

എന്റെ കയ്യിലാണെങ്കിൽ ഒരു രൂപയുമില്ല!

ഇനി എന്തുചെയ്യും? പഴംപൊരി കയ്യിലുണ്ട്. പക്ഷേ, അതിന്റെ വില കൊടുക്കാൻ പൈസയില്ല. ആകെ പെട്ടുപോയ അവസ്ഥ.

പഴംപൊരി തിരിച്ചു കൊടുത്തു വിഷമത്തോടെ തിരികെ നടന്നു. 

മനസ്സിൽ സീനത്തിനോട് ചെറിയൊരു പരിഭവവും തോന്നി.

“എന്നാ ഈ പെണ്ണിന് ഇത് ആദ്യം പറഞ്ഞുകൂടായിരുന്നോ? കാശ് കൊടുത്താണ് വാങ്ങുന്നതെന്ന് പറഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ ഞാൻ വരിയിൽ വന്നു നിൽക്കില്ലായിരുന്നല്ലോ!”

ആ കുഞ്ഞുമനസ്സിന് അന്ന് ഉണ്ടായ വിഷമം പറഞ്ഞറിയിക്കാൻ പറ്റാത്തതായിരുന്നു. പഴംപൊരി കഴിക്കാനുള്ള കൊതിയിൽ ഓടിച്ചെന്ന് വരിയിൽ നിന്നതാണ്. അവസാനം കിട്ടിയത് നാണക്കേടും സങ്കടവും!

ഇന്ന് ഇതൊക്കെ ഓർക്കുമ്പോൾ ചിരി വരുമെങ്കിലും അന്ന് അനുഭവിച്ച ആ വിഷമം ചെറുതായിരുന്നില്ല.

വർഷങ്ങൾ എത്ര കഴിഞ്ഞു! ജീവിതത്തിൽ എത്രയോ പഴംപൊരികൾ കഴിച്ചു. അതിനേക്കാൾ വില കൂടിയ എത്രയോ ഭക്ഷണങ്ങൾ കഴിച്ചു. പക്ഷേ, അൽ ആമീൻ സ്കൂളിലെ ഒന്നാം ക്ലാസ്സിൽ പഠിക്കുമ്പോൾ ഒരു പഴംപൊരിക്കുവേണ്ടി കൊതിച്ച്, ഒരു രൂപ കൊടുക്കാൻ കഴിയാതെ വിഷമിച്ച ആ അനുഭവം മാത്രം ഇന്നും മനസ്സിൽ മായാതെ കിടക്കുന്നു.

ചില ഓർമ്മകൾ അങ്ങനെയാണ്. മറ്റുള്ളവർക്ക് കേൾക്കുമ്പോൾ നിസ്സാരമെന്ന് തോന്നാം. പക്ഷേ, അതനുഭവിച്ച കുട്ടിയുടെ മനസ്സിൽ അതൊരു വലിയ സംഭവമായിരുന്നു.

ബാല്യകാലത്തെ സന്തോഷങ്ങളും സങ്കടങ്ങളും അങ്ങനെയാണ്. കാലം മായ്ച്ചുകളയാത്ത ചില കുഞ്ഞുകഥകൾ!